#kijktijd — Public Fediverse posts

[05:45] Na het kijken van deze video ben je helemaal bij over ‘Drake vs. Kendrick’

Kendrick Lamar haat Drake. Na de diss tracks van afgelopen zomer kan daar geen twijfel meer over bestaan.
Het was een rap beef in de moderne tijd: niet meer maanden wachten tot je een cd kan uitbrengen met jouw vernietigende antwoord, maar een liedje online gooien wanneer je wil. Bijvoorbeeld twintig minuten nadat je rivaal het doet, om hem vervolgens met de grond gelijk te maken.
F.D. Signifier maakte er een joekel van een video over. Zoals een van de reacties onder de video zegt: ‘Dit is de Lord of the Rings director’s cut van de rapgemeenschap.’ In ruim drie uur zet F.D., die zichzelf omschrijft als ‘oude hiphopnerd’, uiteen waar deze vete nou echt over ging: cultuur. Het toe-eigenen van een cultuur die niet helemaal de jouwe is en het nemen zonder terug te geven aan de bijbehorende gemeenschap.
Lamars uitsmijter, Not Like Us, stond maandenlang in de hitlijsten. Catchy en dodelijk. F.D. weet en laat zien dat geen van deze mannen perfect is. Wel snap je, na een geschiedenisles over hiphop en zwarte cultuur in de Verenigde Staten, waarom Lamar de mate van respect geniet die Drake zo graag wil, maar niet krijgt.
F.D. Signifier: ‘I’m What the Culture Feeling (The full story of Kendrick Lamar Vs Drake)’ (Kijktijd: 3 uur en 25 minuten)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

https://decorrespondent.nl/15625/-/6b6ed195-3c9e-0fb4-214d-d911e5893df2?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#KendrickLamar #Drake #twintigminuten #F.D.Signifier #drieuur #F.D. #NotLike #VerenigdeStaten #Lamar #I’mWhattheCultureFeeling #Kijktijd #3uur #25 #zaterdag

[05:45] Na het kijken van deze video ben je helemaal bij over ‘Drake vs. Kendrick’

Kendrick Lamar haat Drake. Na de diss tracks van afgelopen zomer kan daar geen twijfel meer over bestaan.
Het was een rap beef in de moderne tijd: niet meer maanden wachten tot je een cd kan uitbrengen met jouw vernietigende antwoord, maar een liedje online gooien wanneer je wil. Bijvoorbeeld twintig minuten nadat je rivaal het doet, om hem vervolgens met de grond gelijk te maken.
F.D. Signifier maakte er een joekel van een video over. Zoals een van de reacties onder de video zegt: ‘Dit is de Lord of the Rings director’s cut van de rapgemeenschap.’ In ruim drie uur zet F.D., die zichzelf omschrijft als ‘oude hiphopnerd’, uiteen waar deze vete nou echt over ging: cultuur. Het toe-eigenen van een cultuur die niet helemaal de jouwe is en het nemen zonder terug te geven aan de bijbehorende gemeenschap.
Lamars uitsmijter, Not Like Us, stond maandenlang in de hitlijsten. Catchy en dodelijk. F.D. weet en laat zien dat geen van deze mannen perfect is. Wel snap je, na een geschiedenisles over hiphop en zwarte cultuur in de Verenigde Staten, waarom Lamar de mate van respect geniet die Drake zo graag wil, maar niet krijgt.
F.D. Signifier: ‘I’m What the Culture Feeling (The full story of Kendrick Lamar Vs Drake)’ (Kijktijd: 3 uur en 25 minuten)
Op De Correspondent praten de auteur, experts en ervaringsdeskundigen samen verder over dit artikel. Log in om mee te praten. (Alleen voor leden).
Nog geen lid? Steun onze missie om jouw nieuws van context te voorzien en sluit je hier aan.
Wil je eerst kennismaken met onze verhalen? Schrijf je dan in voor de proefmail en ontvang elke zaterdag een artikel in je mailbox.

https://decorrespondent.nl/15625/-/6b6ed195-3c9e-0fb4-214d-d911e5893df2?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#KendrickLamar #Drake #twintigminuten #F.D.Signifier #drieuur #F.D. #NotLike #VerenigdeStaten #Lamar #I’mWhattheCultureFeeling #Kijktijd #3uur #25 #zaterdag

[05:45] The Substance is alles wat Black Mirror al jaren niet meer is: schokkend, spannend en voer voor nachtmerries

Schouderophalend las ik de berichten over kijkers die naar verluidt moesten kokhalzen toen zij The Substance in de bioscoop zagen. Filmbezoekers bleken wel vaker niet opgewassen tegen excessief geweld, seks en andere expliciete smeerpijperij op het witte doek: het publiek liep weg bij films als Tweede Wereldoorlog-koortsdroom The Painted Bird, 127 Hours en zelfs Quentin Tarantino’s Reservoir Dogs. Maar na het zien van Coralie Fargeets horrorhit moet ik de geschokte toeschouwers van The Substance enigszins gelijk geven. Deze film, waarin hoofdpersoon Elisabeth Sparkle (Demi Moore) haar sterrenstatus als Hollywood-actrice begint te verliezen omwille van haar leeftijd en daarom een mysterieus middel bestelt om een jonger, aantrekkelijker alter ego (Margaret Qualley) letterlijk geboren te laten worden, is inderdaad behoorlijk ranzig. Er wordt veelvuldig gebloed en gekotst; lichaamsdelen worden necrotisch; smerige wonden raken steeds verder geïnfecteerd.

Dit is body horror op zijn best. De finale is zelfs zo verknipt dat de mond van genrepionier David Cronenberg (The Fly, Dead Ringers) er vermoedelijk van zal openvallen. De culturele referenties – van Jekyll and Hyde en Alien tot Ozempic – liggen er dik bovenop, maar dat maakt dit gore kijkfestijn niet minder overweldigend. The Substance is alles wat de technodystopische serie Black Mirror al jaren niet meer is: schokkend, spannend en voer voor nachtmerries. Het maakt me nieuwsgierig welke misselijkmakende horror er de komende jaren nog meer uit Frankrijk zal komen, want naast Fargeat beheerst ook regisseuse Julia Ducournau (Raw, Titane) deze categorie uitstekend.

Coralie Fargeat: 'The Substance' (Kijktijd: 2 uur en 20 minuten, te zien in de bioscoop)
Text condensed by AI

https://decorrespondent.nl/15631/-/bdf1f00d-4f82-09cd-01b4-2d3ed5e1a9e9?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#TheSubstance #TweedeWereldoorlog_koortsdroom #ThePaintedBird #127Hours #QuentinTarantino’sReservoir #Coralie #TheSubstanceenigszinsgelijk #ElisabethSparkle #DemiMoore #Hollywood_actrice #MargaretQualley #DavidCronenberg #TheFly,DeadRingers #Ozempic #BlackMirror #jaren #Frankrijk #Fargeat #JuliaDucournau #Raw,Titane #Kijktijd #2uur #20 #AI

[05:45] The Substance is alles wat Black Mirror al jaren niet meer is: schokkend, spannend en voer voor nachtmerries

Schouderophalend las ik de berichten over kijkers die naar verluidt moesten kokhalzen toen zij The Substance in de bioscoop zagen. Filmbezoekers bleken wel vaker niet opgewassen tegen excessief geweld, seks en andere expliciete smeerpijperij op het witte doek: het publiek liep weg bij films als Tweede Wereldoorlog-koortsdroom The Painted Bird, 127 Hours en zelfs Quentin Tarantino’s Reservoir Dogs. Maar na het zien van Coralie Fargeets horrorhit moet ik de geschokte toeschouwers van The Substance enigszins gelijk geven. Deze film, waarin hoofdpersoon Elisabeth Sparkle (Demi Moore) haar sterrenstatus als Hollywood-actrice begint te verliezen omwille van haar leeftijd en daarom een mysterieus middel bestelt om een jonger, aantrekkelijker alter ego (Margaret Qualley) letterlijk geboren te laten worden, is inderdaad behoorlijk ranzig. Er wordt veelvuldig gebloed en gekotst; lichaamsdelen worden necrotisch; smerige wonden raken steeds verder geïnfecteerd.

Dit is body horror op zijn best. De finale is zelfs zo verknipt dat de mond van genrepionier David Cronenberg (The Fly, Dead Ringers) er vermoedelijk van zal openvallen. De culturele referenties – van Jekyll and Hyde en Alien tot Ozempic – liggen er dik bovenop, maar dat maakt dit gore kijkfestijn niet minder overweldigend. The Substance is alles wat de technodystopische serie Black Mirror al jaren niet meer is: schokkend, spannend en voer voor nachtmerries. Het maakt me nieuwsgierig welke misselijkmakende horror er de komende jaren nog meer uit Frankrijk zal komen, want naast Fargeat beheerst ook regisseuse Julia Ducournau (Raw, Titane) deze categorie uitstekend.

Coralie Fargeat: 'The Substance' (Kijktijd: 2 uur en 20 minuten, te zien in de bioscoop)
Text condensed by AI

https://decorrespondent.nl/15631/-/bdf1f00d-4f82-09cd-01b4-2d3ed5e1a9e9?pk_campaign=rss-feed&pk_medium=rss&pk_source=publication&pk_kwd=all&pk_cid=eccbc87e4b5ce2fe28308fd9f2a7baf3

#TheSubstance #TweedeWereldoorlog_koortsdroom #ThePaintedBird #127Hours #QuentinTarantino’sReservoir #Coralie #TheSubstanceenigszinsgelijk #ElisabethSparkle #DemiMoore #Hollywood_actrice #MargaretQualley #DavidCronenberg #TheFly,DeadRingers #Ozempic #BlackMirror #jaren #Frankrijk #Fargeat #JuliaDucournau #Raw,Titane #Kijktijd #2uur #20 #AI