#jeanguihenqueyras — Public Fediverse posts

Catching up with new recordings in another review on Bach's Cello Suites: Jean-Guihen Queyras (2023, harmonia mundi), and Anastasia Kobekina (2025, SONY Classical). I have just added reviews for these to my comparison for the Cello Suite No.3 in C major, BWV 1009. I'm over the moon particularly about Anastasia Kobekina's recording! You find the review (now 26 artists / 29 recordings) at
https://www.rolf-musicblog.net/bach-suite-no-3-for-cello-solo-in-c-major-bwv-1009/
#rolfsmblog #jsbach #bach #cello #cellosolo #violoncello #cellosuites #solocello #suite #cdcomparison #review #queyras #jeanguihenqueyras #anastasiakobekina #kobekina #sonyclassical #harmoniamundi

Catching up with new recordings in another review on Bach's Cello Suites: Jean-Guihen Queyras (2023, harmonia mundi), and Anastasia Kobekina (2025, SONY Classical). I have just added reviews for these to my comparison for the Cello Suite No.3 in C major, BWV 1009. I'm over the moon particularly about Anastasia Kobekina's recording! You find the review (now 26 artists / 29 recordings) at
https://www.rolf-musicblog.net/bach-suite-no-3-for-cello-solo-in-c-major-bwv-1009/
#rolfsmblog #jsbach #bach #cello #cellosolo #violoncello #cellosuites #solocello #suite #cdcomparison #review #queyras #jeanguihenqueyras #anastasiakobekina #kobekina #sonyclassical #harmoniamundi

Complementing my existing reviews of Bach's Cello Suites with the latest additions to my collection of recordings: Jean-Guihen Queyras' new recording from 2023 (harmonia mundi), and Anastasia Kobekina's set (SONY Classical) that just came out.
I have just added reviews for these to my comparison for the Cello Suite No.2 in D minor, BWV 1008. I'm all excited about these additions! You find the review (now 25 artists / 28 recordings) at
https://www.rolf-musicblog.net/bach-suite-no-2-for-cello-solo-in-d-minor-bwv-1008/

#rolfsmblog #jsbach #bach #cello #cellosolo #violoncello #cellosuites #solocello #suite #cdcomparison ##review #queyras #jeanguihenqueyras #anastasiakobekina #kobekina #sonyclassical #harmoniamundi

Complementing my existing reviews of Bach's Cello Suites with the latest additions to my collection of recordings: Jean-Guihen Queyras' new recording from 2023 (harmonia mundi), and Anastasia Kobekina's set (SONY Classical) that just came out.
I have just added reviews for these to my comparison for the Cello Suite No.2 in D minor, BWV 1008. I'm all excited about these additions! You find the review (now 25 artists / 28 recordings) at
https://www.rolf-musicblog.net/bach-suite-no-2-for-cello-solo-in-d-minor-bwv-1008/

#rolfsmblog #jsbach #bach #cello #cellosolo #violoncello #cellosuites #solocello #suite #cdcomparison ##review #queyras #jeanguihenqueyras #anastasiakobekina #kobekina #sonyclassical #harmoniamundi

J. S. Bach - Complete Cello Suites (The 2023 Sessions) - J.-G. Queyras
https://youtube.com/watch?v=5bntDh2qhxw&si=flXHWTsX6n65IWV9
#ClassicalMusic
#CelloSuites
#JeanGuihenQueyras
#JohannSebastianBach

Jacques Offenbach: Duo for two cellos, Op. 53 in B-flat major // Jean-Gu...
https://youtube.com/watch?v=_gyrxtexHpM&si=l3EajWHI6eYeffM6
#ClassicalMusic
#JeanGuihenQueyras
#JamesMorley
#JacquesOffenbach

Schau dir "Daniel Sepec; Tabea Zimmermann; Jean-Guihen Queyras - Beethoven String Trios" auf YouTube an
https://www.youtube.com/live/VLmxbXT8uW8?feature=share
@classicalmusic
#TabeaZimmermann
#DanielSepec
#JeanGuihenQueyras
#StringTrios
#LudwigVanBeethoven

Schau dir "Daniel Sepec; Tabea Zimmermann; Jean-Guihen Queyras - Beethoven String Trios" auf YouTube an
https://www.youtube.com/live/VLmxbXT8uW8?feature=share
@classicalmusic
#TabeaZimmermann
#DanielSepec
#JeanGuihenQueyras
#StringTrios
#LudwigVanBeethoven

Schau dir "Daniel Sepec; Tabea Zimmermann; Jean-Guihen Queyras - Beethoven String Trios" auf YouTube an
https://www.youtube.com/live/VLmxbXT8uW8?feature=share
@classicalmusic
#TabeaZimmermann
#DanielSepec
#JeanGuihenQueyras
#StringTrios
#LudwigVanBeethoven

Schau dir "Daniel Sepec; Tabea Zimmermann; Jean-Guihen Queyras - Beethoven String Trios" auf YouTube an
https://www.youtube.com/live/VLmxbXT8uW8?feature=share
@classicalmusic
#TabeaZimmermann
#DanielSepec
#JeanGuihenQueyras
#StringTrios
#LudwigVanBeethoven

Schau dir "Daniel Sepec; Tabea Zimmermann; Jean-Guihen Queyras - Beethoven String Trios" auf YouTube an
https://www.youtube.com/live/VLmxbXT8uW8?feature=share
@classicalmusic
#TabeaZimmermann
#DanielSepec
#JeanGuihenQueyras
#StringTrios
#LudwigVanBeethoven

Jean-Guihen Queyras: ‘Cello Concerto Gilbert Amy is very expressive’

From 20-29 October the Amsterdam Muziekgebouw aan ’t IJ hosts the 6th edition of the Cello Biennale. As always the programme is packed from morning till night with concerts, masterclasses, a market for cello builders and music publishers, and a competition for young cellists.

The opening concert on Friday 21 presents Unraveled, a new work by Composer Laureate Mayke Nas, for the four cellists of the Biennale Cello Band, Slagwerk Den Haag and the Netherlands Philharmonic Orchestra.

On Wednesday 26 October Jean-Guihen Queyras will play the Dutch première of the Cello Concerto by Gilbert Amy (1936), with the Symphony Orchestra of the Amsterdam Conservatoire. The French cellist is a great champion of Amy, who is little known in Holland. Queyras was kind enough to answer five questions after his concert in Muziekgebouw aan ‘t IJ on 13 October.

Thea Derks & Jean-Guihen Queyras Muziekgebouw aan ‘t IJ 11-2-2016

What attracts you in Amy’s Cello Concerto?

I love this concerto first of all because it’s very expressive. He composed it in 2000 when he was already a mature person, and I find that in his later works he is very free. Particularly in this piece: it sings, tells a story and has a strong rhetoric, though the form is rhapsodic.

Sometimes this is a bit puzzling, for it’s more or less divided into eight short parts which are all related, however freely. The overall quality has an absolute French flair: in the orchestration you can hear that there is a kind of inspiration, a parenthood of composers such as Ravel and Messiaen.

Amy studied with Messiaen, but also with Stockhausen, and worked together with Boulez. Do you hear their influence, too?

Yes, you can definitely hear Gilbert’s background, and again, this is what I find particularly interesting in this concerto. You can see that he worked with quite rational persons – in a time when ‘brain’ was the thing, at least in France. Directly after World War II the serialism of Boulez and Stockhausen was paramount, so there is that aspect.

But take Stockhausen: he was very rational, and yet had a very mystical side. Gilbert doesn’t have that, he is not mystical at all, but apart from the rational concept, there is a sort of quality where you may even hear some Dutilleux.

Sometimes it is almost like a solo cello piece, with mewing gulls, or softly caressing sounds. How do you see the relation between your instrument and the orchestra?

That’s again a very French thing. You have a main line, the solo line, which is quite continuous, I play almost all the time. The orchestra is very often used as a resonance body of the cello, like a prolongation of its sound. This working with resonance is really very French. It’s what Boulez does, and many other composers, I’d call this typical français.

The writing for my instrument is very classical, Gilbert doesn’t use extended techniques or other modernist playing instructions. When you see the score you’re not like: oh, my god, what’s this? The writing is absolutely ‘normal’, so in principle everyone can perform it. There is a lot of interaction with the percussion, and I love to connect with this and make my instrument sound unlike a cello. It’s a great compliment you should feel caressed by my playing.

Gilbert Amy (c) Alvaro Yanez

You just performed the Double Concerto for Piano, Cello and ensemble by György Kurtág, are there similarities with the way Amy treats your instrument?

I would say that in the melodic line itself, there are some common things between Kurtág and Amy. The main difference however is that Kurtág will never write a ‘concerto’ in the traditional sense. The Double Concerto we just played is one of my favourite pieces in the world, but it’s not really a concerto.

As the cello and piano, the two soloists, we are very often just part of this incredible universe that you can’t define. In the case of Gilbert we’re absolutely dealing with a classical concerto in the sense that you have one major character that just goes on and on. Nothing will stop him or her, and the orchestra comments and responds, so that’s quite different.

Gilbert Amy is hardly known in the Netherlands, how about France?

Gilbert is very well-known in the French musical world, though of course mainly in the scene of new music. Obviously he didn’t become as notorious and famous as Boulez, who was ten years older.

With some hesitation I’d say that being a French composer in that time – next to Boulez – was probably the most difficult task one can imagine. Taking this into account I think he was doing, and is doing, very well. He found his own voice and that’s the most important.

#Cellobiënnale #GilbertAmy #JeanGuihenQueyras #MaykeNas #TheaDerks

“De Staat” van Louis Andriessen in #PanoramadeLeeuw XVII

Draaide ik in de vorige aflevering van Panorama de Leeuw de liederencyclus Canto general van Peter Schat, op woensdag 2 maart liet ik De Staat van Louis Andriessen horen. Beide stukken ontstonden in de jaren zeventig van de vorige eeuw, toen ‘de vijf’ nog met elkaar bevriend waren. Reinbert de Leeuw was betrokken bij de wereldpremières van beide stukken, die hij ook vaker uitvoerde.

In mijn uitzending zoomde ik nader in op de ‘Kwestie-Schuyt’, een onverkwikkelijke affaire rond de betaling van Nico Schuyt als hoofd documentatie van uitgeverij Donemus. De zaak kende alleen maar verliezers en betekende een bestuurlijk dieptepunt in de carrière van Reinbert de Leeuw. Ik kreeg verschillende reacties van mensen, die verrast waren de achtergronden van deze controverse te horen. In mijn biografie Reinbert de Leeuw, mens of melodie ben ik uitvoerig op deze zaak ingegaan.

Op woensdag 10 februari deed ik een nagesprek bij een openbare repetitie van Amsterdam Sinfonietta, met de Oostenrijkse componist Thomas Larcher, de cellist Jean-Quihen Queyras en de violiste Candida Thompson, artistiek leider en concertmeester van het strijkorkest.

De zaal was gevuld met een zeer aandachtig publiek, dat graag een kijkje achter de schermen nam bij de instudering van Ouroboros, dat Larcher speciaal voor Amsterdam Sinfonietta en Queyras had gecomponeerd. Donderdag 11 februari deed ik ook de inleiding, waarbij ik uitvoerig met Larcher sprak over zijn manier van componeren en over de totstandkoming van zijn stuk. Tijdens het concert speelde Paolo Giacometti ook diens stuk Mumien voor cello en piano. Ik vroeg hem naar de hierin gebruikte ‘prepared piano’.

https://youtu.be/xejixZOiFik

Een dag later werd het boek Pierre Audi, man en mythe van Roland de Beer gepresenteerd in de Stopera. Enige maanden geleden had De Beer mij in tamelijke wanhoop gebeld omdat zijn uitgever het bij nader inzien niet wilde publiceren, zou ik een goed woordje voor hem kunnen doen bij de uitgever van mijn biografie van Reinbert de Leeuw, was zijn vraag. Uiteraard heb ik Roland meteen bij Dolf Weverink geïntroduceerd en na lezing van het manuscript besloot hij het boekwerk van De Beer inderdaad uit te geven. Roland schreef een mooi bedankje in mijn exemplaar.

Drie dagen later werd eveneens in de Stopera het nieuwe seizoen van De Nationale Opera gepresenteerd Daar trof ik ook Erik Voermans, wiens artikelenbundel Van Andriessen tot Zappa ik een week eerder had besproken. Hij was zo blij met mijn lovende woorden, dat hij vreesde dat mensen zouden denken dat hij mij betaald had, zoals hij in een tweet had laten weten.

Donderdag 18 februari maakte ik een reportage van het project Pronkstukken, waarin TivoliVredenburg samenwerkt met Utrechtse middelbare scholen. Leerlingen van het Bonifatiuscollege componeerden een eigen stuk dat geïnspireerd was op het Tweede Pianoconcert van Sjostakovitsj, dat de volgende dag werd uitgevoerd in het AVROTROSVrijdagconcert. Mijn reportage werd tijdens de live uitzending gedraaid.

Ik maakte ook een kort filmpje met de workshopleiders Niels Vermeulen en Jurgen van Harskamp.

https://youtu.be/edGvsj8hTJo

Vrijdag 19 februari deed ik de inleiding bij een concert van het blokfluitkwintet Seldom Sene, dat onder de titel Spaanse pepers een zeer gevarieerd programma bracht met Spaanse meesters uit de vijftiende en zestiende eeuw. De vijf dames speelden niet alleen geweldig, maar bleken ook enthousiasmerende gesprekspartners, zowel inleiding als concert was een groot succes.

Donderdag 25 februari presenteerde het Koninklijk Concertgebouw het nieuwe seizoen, en de presentatie stond geheel in het teken van de komst van de nieuwe chef-dirigent, Daniele Gatti. Een bijzonder charmante man, die zich helaas vooral richt op het ijzeren repertoire. Wel is hij bijzonder enthousiast over manieren om nieuw publiek te werven, zoals hij me vertelde.
https://youtu.be/EUnBG1UkQqI

Voor het nieuwere repertoire engageert het KCO andere dirigenten, zoals Joel Fried vertelt in dit filmpje. Ik schreef een verslag.

Een dag later zat ik alweer in de Stopera, voor een repetitie van Only the Sound Remains van Kaija Saariaho. Deze double-bill is gebaseerd op twee stukken uit het Nôh Theater en wordt geregisseerd door de controversiële Amerikaan Peter Sellars. De hoofdrol in beide korte opera’s wordt gezongen door de Franse countertenor Philippe Jaroussky. Ik sprak uitgebreid met Saariaho over haar nieuwe opera, waarmee op 15 maart het Opera Forward Festival geopend wordt. Je leest mijn interview hier.

Het toeval wil dat ik door Südwestrundfunk gevraagd werd een reportage te maken van het festival, dus na afloop van de repetitie stak ik ook Jaroussky en Sellars nog even mijn microfoon onder hun neus. Beiden toonden zich enthousiaste sprekers en hun uitspraken verwerkte ik in een artikel voor Cultuurpers.